Z tęsknoty ku wiośnie...

Tak nie dawno, jeszcze wczoraj
Świat przykrywał biały puch                        
Lecz zmieniła się pogoda
Teraz widać tylko brud

Na ulicach i na polach
Szaro się zrobiło tak
Tu kałuża a tam błoto
Brudzi łapki każdy ptak


I z tęsknotą wyczekuje
Zwierz, roślina człowiek też
Kiedy wiosna się zlituje
I przepędzi brudy precz

Kiedy pola zazieleni
Słońcem znów ogrzeje świat
a my szczęściem przepełnieni
Znów zerwiemy z łąki kwiat

Jeszcze zima, wiosnę trzyma
Jeszcze trochę czasu ma
Lecz niebawem kwiat wyrośnie
I rozpocznie się przedwiośnie

Da energię do działania
Nowe siły wleje w ludzi
Teraz mamy czas czuwania
Wiosną,  radość się obudzi


                              Monika






















Podobał Ci się tekst? Jeśli tak, to miło mi będzie jeśli go udostępnisz:

Dołącz do konwersacji

8 komentarze:

  1. Ja również tęsknię za wiosną, a tu brud i chlapa.

    OdpowiedzUsuń
  2. Odpowiedzi
    1. Dziękuję Ci ślicznie, ja tylko rymuję
      to co kłębi się w mojej głowie.

      Usuń
  3. O tak... ja już bardzo chcę żeby się zrobiło tak radośnie, wiosennie.. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miejmy nadzieję, że wiosna nie pozwoli nam zbyt długo na siebie czekać ;)

      Usuń

...a gdy komentujesz, czytelniku kochany, gdy pozostawiasz aktywności swej ślady, serce me rośnie, dusza się raduje, dlatego bardzo Ci za to dziękuję !!!